خیلی از عیب های ما مردم، مثل همین پارتی بازی، همه گیره.

این عیب رو اکثر ما داریم. حتی اون بقال محل یا یک کارگر یا دانشجو یا هر کس دیگه.

چون هر کدوم که به موضع امتحان و عمل می رسیم، یا دنبال پارتی هستیم یا برای کسی پارتی بازی می کنیم.

بعد هم طبیعیه که کارمندان یا مدیران هم از همین جامعه و مردم بلند می شن. پس طبیعیش اینه که اونها هم به احتمال زیاد، این ایراد همه گیر رو داشته باشن.

به همین دلیل، یادمون باشه...

اگه پارتی داشتیم و با وجود گیر کردن کارمون، از اون استفاده نکردیم، درسته!

اگه آشنامون که خیلی هم دوستش داریم، کارش گیر بود و ما هم می تونستیم براش پارتی بازی بکنیم و کارشو راه بندازیم و هیچ مشکلی هم برای خودمون پیش نمیومد، ولی این کار رو به خاطر عقیده مون انجام ندادیم، درسته!

وگرنه برای همه ما، راحت ترین کار، ایراد گرفتن و از زمین و زمان نالیدن و از خود سلب مسوولیت کردنه.

بعد هم، اگر هزار نفر، یک کار غلط رو انجام بدن،‌ دلیل بر این نمی شه که ما هم مجاز باشیم اون رو انجام بدیم. اینو فراموش نکنیم.

خداوندی بر اعمال ما ناظره که به حساب تک تک ما، جداگانه نظارت می کنه.