باز هم برنامه دیروز، امروز، فردا...

این بار سعید قاسمی، این مجاهد دوست داشتنی...

باز هم دعوای همیشگی دنیاطلبی و مبارزه...

داغ دل بسیاری از ما دوباره تازه شد. داغ ناراحتی از راحت طلبی برخی مسوولین. داغ بی اخلاقی برخی مسوولین.

جالب است که برخی مخالفین جوان تازه نفس و بعضا احساسی، به اشتباه زیر بیرق همین معدود مسوولین مرفه و سیاسی باز، ناراحتی های خود را از رفاه طلبی مسوولین نظام بیان می کنند!

برادرم، خواهرم که امروز ناراحتی! باور کن همین ها که امروز از آنها اطاعت می کنی و فکر می کنی که آنها فرشته نجات تو و همراه تواند، همین ها بنیانگذار این فسادی هستند که می بینی و از آن ناراحتی.

و باور کن که این رهبر ما سید علی که از او ناراحتی، همان مظلومی است که از دست همین مسوولین مرفه و منافق و امام دفن کن، سالهاست که خون دل می خورد و می جنگد.

عزیزم، دشمن را اشتباه گرفته ای. چشم باز کن.

پی نوشت: بیایید دوباره پیام امام را در مورد قطع نامه بخوانیم. توصیه های جالبی در مورد تضاد ذاتی مبارزه و رفاه طلبی دارد: لینک

"بحث مبارزه و رفاه و سرمایه ، بحث قیام و راحت طلبی ، بحث دنیاخواهی و آخرت جویی دو مقوله ای است که هرگز با هم جمع نمی شوند."