چند نکته در مورد آیه 88 سوره هود:

قَالَ یَا قَوْمِ أَرَأَیْتُمْ إِن کُنتُ عَلَىَ بَیِّنَةٍ مِّن رَّبِّی وَرَزَقَنِی مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَمَا أُرِیدُ أَنْ أُخَالِفَکُمْ إِلَى مَا أَنْهَاکُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِیدُ إِلاَّ الإِصْلاَحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَمَا تَوْفِیقِی إِلاَّ بِاللّهِ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَإِلَیْهِ أُنِیبُ

گفت اى قوم من بیندیشید اگر از جانب پروردگارم دلیل روشنى داشته باشم و او از سوى خود روزى نیکویى به من داده باشد [آیا باز هم از پرستش او دست بردارم] من نمى‏خواهم در آنچه شما را از آن باز مى‏دارم با شما مخالفت کنم [و خود مرتکب آن شوم] من قصدى جز اصلاح [جامعه] تا آنجا که بتوانم ندارم و توفیق من جز به [یارى] خدا نیست بر او توکل کرده‏ام و به سوى او بازمى‏گردم

----

عمده مطلبی که حضرت شعیب علیه السلام، قومش را از آن بر حذر می داشتند، کم فروشی و غش در معامله بود. یعنی یک نهی از منکر در امور مالی.

اما چگونه بیان کردند؟

1. گفتند که من نمی خواهم شما را از این کار منع کنم و خودم به سراغ آن کار بروم. یعنی خودم هم این کار را انجام نمی دهم.

2. قصدم تنها اصلاح است. آن هم تنها به اندازه ای که در عهده من باشد و بتوانم.

3. توفیق این کارم هم تنها از جانب خداست. یعنی توفیق را نه به واسطه عمل خود، بلکه از خدا می دانستند. این خیلی مهم است که انسان به کار خود غره و مغرور نباشد و توفیق عمل و نیز نتیجه را از جانب خداوند متعال بداند.

4. توکلم بر خداست و به سوی او باز می گردم. این نکته هم خیلی مهم است که انسان، هر چه هم که بشود، توکلش بر خدا باشد. چه موفق شود در نهی از منکر و چه نشود. توکل بر خداست و ما به سوی او باز می گردیم. فقط می خواهیم به وظیفه خود عمل کنیم. می بینیم که حضرت شعیب علیه السلام، هم جز عده ای، بقیه را نتوانستند از عذاب الهی نجات دهند. مهم این بود که وظیفه نهی از منکر خود را با نهایت توان انجام دادند.

به نظرم ما می توانیم در امر به معروف و نهی از منکر های خود، به خوبی از این آیه استفاده کنیم. یادم هست که چند شب پیش، آقای رحیم پور ازغدی، بخش هایی از وصیت نامه و صحبت های امام را می خواندند که دقیقا به همین مطالب اشاره داشت که ما نباید نگران نتیجه باشیم. حتی اگر یک نفر تنها هم باشیم، باید وظیفه خودمان را انجام دهیم و نگران نتیجه اش نباشیم. در هر صورت، برنده ایم. موفقیت به ظاهر، تنها یک چیز اضافه است که بدست آورده ایم. اصل، همان است که در جهت این اقدام با نهایت توان و هوشیاری کوشیده ایم.