خیلی از اوقات از برخی طرفدارای آقای موسوی می شنوم که می گویند، ما اکثریت بودیم چرا رای نیاوردیم؟

خیلی برایم جالبه.

در دانشگاه که برای تدفین شهدا بچه های مذهبی جمع می شوند می گویند رفتن از بیرون دختر چادری آوردن. در حالیکه من خیلی از اونها رو مطمئن بودم مال دانشگاه خودمونن. یعنی می شناختم. عموما در جو هایی که مال این ور است این صحبت را مخالفین آنها مطرح می کنند.

دلیلی که من در ذهنم برای این موضوع می دونم چند تاست :

یک اینکه بچه های مذهبی عموما در شرایط عادی ساکت و آرومن. خیلی از اوقات هم به دلیل عقیده ای. یعنی دختر هاشون اعتقاد دارن که نباید در جمع زیاد صحبت کرد خصوصا وقتی نامحرم حضور داره. پسرهاشون هم معمولا اهل داد و قال نیستن (البته اکثرا). و زیاد اهل ول گشتن چه در محیط دانشگاه و چه در محیط جامعه نیستن. یعنی مثلا در یک بازار ما بیشتر تیپ مخالف را می بینم. یا در دانشگاه اون عده ای که در لابی دانشکده ها یا در حیاط و محوطه مشغول بگو بخند هستند یا می چرخند بیشتر از تیپ مخالف (منظورم تیپ غیر مذهبی) هستند.

-یک بار در یک اجتماع همون اوایل به نتیجه انتخابات با یک مادر مسن طرفدار موسوی صحبت می کردم. یکی می گفت اگه احمدی نژاد طرفدار داشت الان می ریختن بیرون. گفتم مادر من به احمدی نژاد رای داده پدرم هم همین طور اما الان جفتشون خونه نشستن. این تفاوت خصوصیات اخلاقیه که خیلی هاش به دین مربوط می شه. بعدش هم اونها الان احساس برنده رو دارن. نیازی نمی بینند که بیرون بریزند. اما شما مخالف هستی و می خواهی مخالفت خودت رو ابراز کنی. پدر و مادر من هم اگر اعلام کنند که برای نظام لازم است بیرون بیایید، بیرون میان. (همونطور که جمعه برای نماز جمعه پدرم اومدن)-

دو اینکه اصولا یک حسی وجود داره که شاید شما هم اون رو تجربه کرده باشید. توی یک کوچه که این همه آدم رد می شن اگه 10 تا دختر چادری رد بشن اون قدر جلب توجه نمی کنه که یک دختر با تیپ آنچنانی. این رو می تونین از زبان خود مردم کوچه و خیابان هم فهمید. تا یک دختر با تیپ آنچنانی رد می شه همه می گن جامعه خراب شده. اما وقتی 10 تا دختر چادری رد می شن هیچ کس نمی گه اینجا چقدر خفن هستند!!! (البته بجز محله هایی که برعکسه!)

سه اینکه افراد معمولا با هم عقیده ها و هم فکران خودشون دوست می شن. و علاوه بر اون "اکثرا" خلاف اون چیزی که ادعاش رو می کنن ناخواسته از خط و خطوطی پیروی می کنند که پدر و مادرشون پیروی می کنند (البته اختلاف همیشه هست ولی منظورم خط و خطوط کلیه). و طبیعیه که بیشتر همفکران خودشون رو می بینن و فکر می کنن همه همین نظر رو دارن.

چهارم اینکه گاهی اوقات محله زندگی کردن هم افراد رو بایاس می کنه. چه از نظر تهران یا شهرستان. و چه در خود تهران هم از نظر محله مرفه و یا متوسط یا ضعیف. اینها همه موثره.

در کل، گول ظاهر رو نباید خورد. با بیرون ریختن چند نفر هم نمی شه نتیجه گرفت که همه مخالفن.