چند وقتیه که در فکری هستم...
گاهی به نظرم میاد که در یک وبلاگ (حالا مال خودم باشه یا مال دیگران)، پست ها (متن ها)ی قدیمی مورد ظلم قرار می گیرند و به نوعی خاک می خورند. این مظلومیت آنها با ورود مطالب جدید باز هم بیشتر می شود تا جایی که تنها بتوان آنها را در آرشیو و به زحمت یافت.
با خودم گفتم که کاش پست های وبلاگ هم مانند کتابچه های کوچک نوشته شده توسط یک نویسنده که در کنار هم در یک قفسه کتاب چیده می شوند، در کنار هم باشند نه روی هم. آن هم به شیوه ای که بتوان به راحتی بین آنها حرکت کرد و آنها را در یک نظر با هم مورد ملاطفت قرار داد و سپس یکی را به دلخواه بر گزید.
نظر شما چیه؟ آیا هیچ کدوم همچین حسی داشته اید؟ دلتون برای نوشته های قدیم خودتون یا فرد دیگری نسوخته؟ مصداق همان جمله معروف "نو که اومد به بازار... کهنه می شه دل آزار".
