مساجد ما و مساجد مورد پسند اسلام

نمی دونم چقدر به مساجد توجه کرده اید. و چقدر آنها را با الگوی اسلامی مساجد در سیره و احادیث ائمه علیهم السلام مقایسه کرده اید.

چند مورد رو که به ذهنم می رسه می گم. البته این باب برای دوستان بازه که اگه می خوان در این زمینه نظر خودشون رو بگن:

-- امروزه در تزیین مساجد خیلی به تزیین و کاشی کاری توجه می شه. در حالیکه در اسلام، نقش و صورت موجودات جان دار و نیز نقش گل و گیاه مکروهه. در حالیکه تمام کاشی کاری های مساجد، پر است از نقش گل و گیاه. در معدود مساجد، عکس افراد هم به این نقوش، اضافه شده.

 

-- استفاده از بلندگو های با صدای بلند. البته نه از لحاظ همسایه های مساجد. چون خوشبختانه در این زمینه مراعات بیشتری صورت می گیره. منظورم داخل مسجده. مساجد باید ساکت و آرام باشه. متاسفانه امروزه اگر یک آدم بخواد دو رکعت نماز بخونه، اینقدر صدای دعا رو بلند می کنن که یا باید باهاش همراهی کنی یا اگه بخوای نمازی چیزی بخونی، بیست بار قاطی می کنی و اشتباه می کنی. خوبه که اون افرادی که میخوان دعا بخونن، دور هم جمع بشن و آرام طوری که فقط خودشون استفاده کنن، دعا بخونن. در صدر اسلام هم داشتیم که اصحاب، به صورت جمع های چند نفری دور هم در مسجد جمع می شدن و هر جمع، کاری که می خواست می کرد. بدون مزاحمت برای جمع های دیگه. یک عده قرآن. یک عده بحث و صحبت و ...

 

-- مساجد رو اونقدر لوکس کرده ایم که می ترسیم بیش از یک ساعت بعد از اذان، درب آنرا باز بگذاریم. من شخصا مسجدی که فرش آن، یک زیلوی کم قیمت باشد ولی در طول شبانه روز، باز باشد را به مسجدی که فرش آن دست باف باشد و لوستر چند میلیونی داشته باشد ولی روزی دو سه ساعت باز باشد ترجیح می دهم.

البته افراد باید جنبه داشته باشند و مسجد را با خوابگاه اشتباه نگیرند. خوابیدن در مسجد مکروه است.

به نظرم بهتر است که به جای این همه خرج های غیر لازم و تجملات در مساجد، بهتر است که دو یا سه نفر خادم برای هر مسجد وجود داشته باشد که به صورت شیفتی در مسجد حضور فعال داشته باشند. مسجد، خانه خداست و باید همیشه باز باشد که آدم بتواند هر وقت دلش خواست بیاید و نمازی بخواند و عبادتی بکند.

 

-- زیاد با این کسب درآمد های غیر لازم توسط مساجد مانند برگزاری مجالس ختم و ... موافق نیستم. خود این کسب درآمدها موجب افزایش تجملات در مساجد می شود. هرکس می خواهد ختمی در مسجد بگیرد، به گونه ای که بدون سر و صدا و ایجاد مزاحمت برای نماز گزاران باشد، می توانند بدون میکروفون و ... بیایند و فاتحه و قرآن بخوانند و به صاحب عزا تسلیت بگویند. بعد از مراسم هم خودشان یک جارو کف مسجد را بزنند و تمیز کنند و بروند. اگر در این حد باشد، مسجد، خانه خداست و نیازی به پول دادن به این و آن ندارد. اما به شرطی که در همین حد باشد. بدون میکروفون. بدون تشریفات اضافه و به همان صورت جمعی نشستن و مزاحم دیگر نمازگزاران نشدن.

 

-- مسجد باید خانه همه مسلمین باشد. این معنی ندارد که مسجد محل، خالی باشد و بیست تا حسینیه برای عزاداری سید الشهدا علیه السلام در محل برپا شود. مسجد باید کانون جمع شدن همه مسلمانان محل و مرکز فعالیت های دینی آنها باشد. اصولا مسجد برای همین کار است. محل انجام همه امور مذهبی. محل آموزش قرآن. محل عزاداری. محل سخنرانی و آموزش دینی. محل اجتمال مسلمین. اما نکته اصلی فراموش نشود. بدون مزاحمت برای دیگر نمازگزاران. ترجیحا بدون میکروفون. اینکه می گم بدون میکروفون، شدنی است. الان همه میرن دور از هم می نشینند و خوب در این حالت بدون میکروفون نمی شه به این افراد صدا برسه. اما اگه افرادی که می خوان از سخنرانی یا عزاداری استفاده کنن، نزدیک هم بنشینن، خیلی راحت صدا بدون میکروفون به همه می رسه. بچه های بسیج بدون نیاز به دفتر جداگانه می تونن در همین محل دور هم جلسه بگذارند. دعا بخوانند. صحبت کنند. قرآن بخوانند. نماز بخوانند.

/ 1 نظر / 11 بازدید